De Duitse herder

Korte geschiedenis van het ras

De Oudduitse herder is geen oud ras. Het ras is ontstaan uit de "gewone" Duitse herdershond.
Vroeger was "Duitse Herder" nog geen rasnaam maar een verzamelnaam voor verschillende
soorten herdershonden.


Door éénkleurige honden uit te sluiten van de fok en later ook de ruw- en langharige honden,
is het populaire ras "Duitse Herder", zoals wij hem nu kennen, ontstaan.
Er worden nog steeds langharige herders uit "gewone" Duitse herders geboren maar ze
worden door de SV als een fokuitsluitende fout bestempeld. (waar de liefhebbers zich niet
veel van aantrekken....)


Rond het einde van de 18e eeuw wilde Ritmeester Max von Stephanitz een diensthond,
een sterke, moedige hond met goede werkkwaliteiten en een wolfachtig uiterlijk.
Zijn ideale hond vond hij op een tentoonstelling van gebruikshonden in Frankfurt.
De hond heette Hektor Linksrhein. Hij besloot deze hond aan te kopen en op 22 april 1899
bracht de Ritmeester deze hond uit op een tentoonstelling in Karlsruhe
onder de naam : Horand von Grafrath

Op dezelfde dag richtte hij de Deutschen Schäferhunde-Verein (SV) op.
In september 1899 werd de rasstandaard van de Duitse Herdershond aangenomen
en in mei 1900 werd het fokregister (Zuchtbuch) goedgekeurd met als stamvader
van de huidige Duitse Herder : Horand vom Grafrath.
Hij werd dus de eerste hond met een stamboom : SZ-nummer 01


In 1984 werd in Duitsland door de grote groep liefhebbers van de langharige herdershond
het "Langhaar-Schäferhunde-Verband Deutschland" opgericht.
Er werd met uitsluitend langharige honden verder gefokt en zo ontstond het ras Oudduitse Herder.


Het verschil tussen de Oudduitse herdershond en de Duitse herderhond is
de lengte van de vacht. Door zijn lange haren toont de Oudduitse herder
machtiger dan de Duitse herder. Verder is zijn ruglijn recht en niet schuin aflopend
zoals bij de Duitse herder. Zijn inzetmogelijkheden zijn net als bij
de Duitse herder breed: beschermhond, diensthond, reddingshond, blindengeleidehond of familiehond.

Mijn Eerste Duitse Herder

Een van mijn grootste hobby`s is mijn Duitse herder teef Irka met deze hond ben ik actief in de hondensport-

Al van kinds af was ik gek op Duitse Herders, later heb ik verschillende honden gehad maar nooit een Duitse Herder omdat ik bang was voor "HD" Heupdysplasie "heupmisvorming"- De mate waarin de misvormingen optreden kan variëren van zeer gering tot zeer ernstig- Een afdoende behandeling voor HD bestaat niet- Daarom moet getracht worden het ontstaan van HD zoveel mogelijk te voorkomen-

Dat kan door de uitwendige omstandigheden voor jonge, opgroeiende honden zo gunstig mogelijk te maken (goede voeding, maar vooral niet teveel; overmatige belasting van de heupgewrichten voorkomen; beperken van springen, trap lopen en trekken; via de fokkerij, door controle van de voor de fokkerij bestemde honden-

In de 70-er jaren beleefde de Duitse Herder hoogtijdagen door televisieseries, waardoor Jan en Alleman ging fokken, wat het ras geen goed heeft gedaan- Nu zijn er goede en strenge regels bij de rasvereniging en zijn de Duitse Herders weer zoals ze moeten zijn-

Begin september 2009 ben ik in het bezit gekomen van mijn eerste Duitse Herder- Ze was 3 maanden oud- Om haar te leren gehoorzamen ben ik gaan trainen bij een hondenclub- Het bezig zijn met de hond op verschillende gebieden speuren, appel en pakwerk beviel me erg goed, vandaar dat ik voor deze training heb gekozen-

Word vervolgt…